Güncel söylemin ürettiği özneyi istila eden hayaletler: hayaletin istilasından, temsile yolculuk

Alain Didier-Weill, Qu’est-ce que le surmoi? eserinde, Hamlet’in babasının hayaletiyle neden karşılaştığına dair şunları kaleme alır: “Hayaletin mesajı açıktır. O yalnızca suçludan intikam alınmasını istemez, intikamın kendisini aşan bir şeyi talep eder. Hayaletin bu talebi, oğlundan cenaze ritüellerini sembolik olarak yerine getirmesini istemesidir. Çünkü bu ritüellerin yokluğunda ölü, ölememekte ve yeryüzünüzde bir hayalet olarak dolaşmaya mahkûm kalmaktadır. Hayaletin her seferinde geri dönerek işaret ettiği şey, gerçek’in hayaletvari olmayan bir insani gerçek olarak ortaya çıkabilmesi için simgeselleştirilmesi gereken asli/ilksel zamandır.” 

A.L.I eğitim kitapçığına (2026-2027) kayıtlı olan bu atölye çalışması, Nazir Hamad ve Charles Melman’ın Psychologie de l’immigration (2019) adlı eserinin düşündükleriyle birlikte “Tekil Baba” (Père singulier) ve “Evrensel Baba” (Père universel) kavramları üzerine çalışacaktır. Bu doğrultuda, Georges Didi-Huberman ve Niki Giannari’nin Musallat adlı eseri ile diyalog içerisinde, güncel söylemin ürettiği ve özneyi kuşatan, temsil dışı kalan merciiler olarak vuku bulan hayalet metaforundan yararlanarak, toplumsal bağ, kurum söylemi ve güncel olanın kliniği bağlamında bir düşünüm geliştirmeyi amaçlamaktadır. 

“Hayalet”in, Evrensel Baba’nın işlevinden hareketle, insanlık dışı ve hayaletimsi bir Gerçek statüsüne değil, bir temsil statüsüne erişmesini mümkün kılacak güzergâh nedir?

*Bu atölye çalışmasına hazırlık yazısı, atölye tarihine yakın bir sürede yayımlanmak üzere yazım aşamasındadır. 

Tarihler: 8, 15, 22 Aralık 2026, saat 21:00 

Yer: Mekân ve zoom

Çalışmadan sorumlu psikanalist: Sevinç Beyza Toktay (A.L.I), sevincbeyzatoktay@gmail.com