Psikanalizin Optik Yüzü Üzerine Denemeler

Düşlerin Yorumu’nun yedinci bölümünde psişik aygıtı bir optik aygıt olarak tanımlamasından, Fliess’e mektuplarındaki görme/bakma arzusuna, ilksel sahne’den perde anılara kadar ya da Lacan’ın da vurguladığı gibi, Dürtüler ve Yazgıları’nda skopik dürtüyü özel bir yere konumlandırmasından itibaren bakışın Freud için özel bir yerde olduğunu biliyoruz. 

Ayna evresi, optik şema, bakış ve göz gibi temel kavramların tanıtılacağı ve çalışılacağı bu atölyede, sinema üzerinden bazı soruları tartışacağız. Caché (yön. Michael Haneke, 2006), Başkalarının Hayatları (yön. Florian Henckel von Donnersmarck, 2007) ve Konuşma (yön. Francis Ford Coppola, 1974) filmleri üzerinden ve Freud’un, Narsizm Üzerine (1914), Kitle Psikolojisi ve Ben’in Analizi (1921), ve Ben ve O (1923) metinlerine referansla, Lacan’da Göz’ün yapısını araştıracağız. Şüphesiz güç ve iktidar ilişkilerini de düşünerek. 

Bir sonraki durağımız, Lacan’ın bakışın ontolojik işlevini açığa çıkartmasına paralel olarak bakışın bilgi ve hakikat ile ilişkisini sorgulamak olacak. Bir Düşüşün Anatomisi (yön. Justine Triet, 2023) ve Ölüm Yolunda (yön. Tim Robbins, 1996) filmleri üzerinden gerek toplumsal dönüm noktalarında gerek analist-analizan ilişkisinde iki konum üzerindeki farkları tartışacağız: seyirci ve tanık. 

Seyrimizi bir diğer arzu nesnesi olan ses ile sonlandıracağız. Alain Didier-Weill’in “Les Trois Temps de la loi” metni ile Piyano  (yön. Jane Campion, 1993) yorumlayacağız. 

Tarih ve Mekân: 26 Kasım, 10 Aralık, 24 Aralık, 7 Ocak, 21 Ocak, 4 Şubat Perşembe 21:00, Zoom

İrtibat için: Selim Cillov (Klinik Psikolog, Formasyonda Psikanalist) scillov@gmail.com