J. -D. Nasio’nun aynı adlı eserinden yenilenmiş baskısıyla Livera yayınevinden (2025, çev. Özge Soysal, Murat Erşen) çıkan bu kitapta J. Lacan’dan uzun yıllar boyunca süpervizyon almış, öğrencisi ve çalışma arkadaşı olmuş Nasio’nun kendi yalın ve canlı diliyle işlediği temel kavramları ele alacağız.
Kalem elimdeyken, parmaklarım klavyede dolaşırken içimde kıpırdayan o sesin sahibi kimdir
gerçekten? Bazen kendimi sözcüklerin içinde bulurum, bazen de onların ardında kaybolurum.
Psikanalizin etik buyruğu ve üstbenin sansürcü buyruğu arasındaki farkı belirtmemiz önemli, zira bu ikisi hem bir analizin gidişatında hem de kurumsal işleyişlerde birbirinden apayrı şeylere hizmet eder.
Nasıl bir bir-aradalık sorusu öznenin imkânsız karşısındaki konumlanışlarıyla ilişkilidir. Öznellik,
özneler-arasılık ve toplumsal bağ üçlüsünü birbirine bağlayan imkânsız, en yalın tanımıyla öznel ve toplumsal düzlemde merkezi bir boşluğun yapısal yazılışıdır.
Lacan’ın kuramının temel kavramlarının eklemlenişi üzerine yürüttüğümüz çalışma
perspektifimizi Lacan’ın 1957-1958 yıllarındaki V. Seminerinin okumasıyla sürdürüyoruz.
Bu atölye çalışması insan öznenin dilsel yapılanışa nasıl girdiğini ya da -otizmde olduğu üzere- neden ve nasıl bu yapılanıştan yoksun kaldığını Freud’un temel Taslak metnini referans alarak bir-aradalık mantığından itibaren çalışmayı amaçlamaktadır.
Bu atölye, yazı ve psikanaliz arasındaki derin bağları keşfetmeyi amaçlayan bir yolculuğa davet ediyor.
Bir dilden başka bir dile çeviri yapma (traduire) işi kelimenin tanıdık anlamıyla bir iş değil sadece. Çünkü söz konusu olan sadece önümüzdeki metni çalışmaktan ziyade, metnin de her seferinde bizi şaşırtması, zorlaması, araştırmaya itmesi ve gülümsetmesi anlamında bizi çalıştırması.
Klinik bir deneyim nasıl paylaşılır ve aktarılır? Mantıki zamanların serimlenişine göre yol alan bir aktarım ilişkisinin içinden çalışmak ne anlama gelmektedir? Üstelik de elimizde genelgeçer bir kullanma kılavuzu ve bu türden düşünsel bir konforumuz olmaksızın.