Freud, Ben ve O adlı eserinde “Ben, her şeyden önce bedensel bir Ben’dir” der. Bu önerme, insanın yalnızca bir bedenle dünyaya gelmesinin o bedeni kendisininmiş gibi yaşayabilmesi için yeterli olmadığını düşündürür.
Psikanaliz bedenden söz ederken hangi bedenden söz eder? Tıbbın görüntülediği, aynada görüp kendimize ait saydığımız, bir başkasının bakışında nasıl göründüğünü merak ettiğimiz ya da hiç beklemediğimiz bir anda ağrıyan, kızaran, titreyen beden gerçekten aynı beden midir? Bütün bunlar tek bir bedende yaşansa da aynı beden deneyimini anlatmaz.
J. -D. Nasio’nun aynı adlı eserinden yenilenmiş baskısıyla Livera yayınevinden (2025, çev. Özge Soysal, Murat Erşen) çıkan bu kitapta J. Lacan’dan uzun yıllar boyunca süpervizyon almış, öğrencisi ve çalışma arkadaşı olmuş Nasio’nun kendi yalın ve canlı diliyle işlediği temel kavramları ele alacağız.
“Psikozlar” sorusunu izah etmek adına, 2008 yılından bu yana Nice’de bulunan Chrysalides derneğinde yürütülen klinik bir deneyimden yola çıkacağım. Çocuklara ve ailelerine yönelik konsültasyon konusu bir ruh sağlığı meselesinin değil ama bir sosyal uyum aygıtının yetki alanına girmektedir. Bu sayede teşhis sorunsalına mesafeli yaklaşabiliriz, fakat bu ondan muaf olduğumuz anlamına gelmez.